EWANGELIA Z NIEDZIELI ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO, ROK A

Weźmijcie Ducha Świętego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Oto słowo Pańskie.

J 20, 19-23

KOMENTARZ

Duch Święty dawcą pokoju serca

„Pokój wam” – zwrócił się Jezus do apostołów w Wieczerniku. To było nie tylko zwyczajowe pozdrowienie, jakim do dzisiaj witają się mieszkańcy Bliskiego Wschodu. Chrystusowy pokój był Jego pierwszym darem po zmartwychwstaniu i łączył się z przeniknięciem do serc uczniów Ducha Świętego. Przeżywając uroczystość Zesłania Ducha Świętego, mamy szansę odkryć, że głęboki i trwały pokój serca jest Jego darem. Możemy oczywiście szukać innych źródeł pokoju, takich jak dobra polisa ubezpieczeniowa, duże sumy pieniędzy, korzystne znajomości. One jednak mogą nas uspokoić tylko w części i na chwilę. Zdarza się przecież nieraz, że jakaś wiadomość czy niepozorne wydarzenie wywołuje w nas wielkie wewnętrzne poruszenie. Warto wtedy poprosić: „Przybądź, Duchu Święty, Dawco pokoju serca” i rozważyć fragment Pisma Świętego, a Duch Święty znów zamieszka w naszych sercach.

Duchu Święty! Ty przenikasz głębokości Boga Najwyższego, przeniknij i moje serce. Zawładnij nim. Wycisz je. Pociesz je, kiedy trwa w głębokim smutku, i przyjdź z darem głębokiego pokoju.

Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2026, ks. Jerzy Jastrzębski, Edycja Świętego Pawła

Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej

Elementarz chrześcijańskiej formacji. Uczniowie-misjonarze – cz. 4

Źródło wszystkiego trzeba widzieć w Boskim obdarowaniu nas nowym życiem i Chrystusowym wezwaniu uczniów do wzrastania w wierze. Zdaniem Franciszka jest ono wyraźnie zawarte w Jego nakazie misyjnym, gdy zobowiązuje apostołów: „Uczcie [narody] zachowywać wszystko, co wam przykazałem (Mt 28,20)” (Evangelii gaudium [dalej: EG], nr 160). Dlatego pierwsze przepowiadanie powinno otwierać drogę formacji i dojrzewania. „Każdy człowiek potrzebuje coraz bardziej Chrystusa i ewangelizacja nie powinna dopuścić do tego, aby ktoś się zadowolił czymś małym. Trzeba stale podejmować trud wzrastania w wierze, aby móc powiedzieć w pełni: «Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus» (Ga 2,20)” (EG 160). Nie można więc poprzestać na formacji doktrynalnej. Trzeba podążać drogą „zachowywania” tego, co Pan wskazał jako odpowiedź na Jego miłość, czyli realizować przykazanie miłości wzajemnej (por. J 15,12). Przy tym nie możemy zapomnieć, że naszą drogę odpowiedzi i wzrastania zawsze poprzedza Boży dar, łaska chrztu udzielonego w imię Trójcy Przenajświętszej (zob. Mt 28,19). Papież stwierdza: „Przybranie na dzieci, jakie Ojciec ofiaruje bezinteresownie, oraz inicjatywa daru Jego łaski (por. Ef 2,8-9; 1 Kor 4,7) są warunkiem i stwarzają możliwość tego stałego uświęcania, które podoba się Bogu i przynosi Mu chwałę. Chodzi o to, byśmy pozwolili przemieniać się w Chrystusie dla stopniowego życia «według Ducha» (Rz 8,5)” (EG 162).

bp Andrzej Czaja

Tutaj możesz posłuchać piosenek religijnych: