Złota myśl tygodnia
Trzeba modlić się o pokój. Zawsze szukajmy dialogu, a nie przemocy, aby rozwiązywać te problemy.
Leon XIV
V Niedziela Zwykła – Rok A, 8 luty 2026 r.
EWANGELIA Z V NIEDZIELI ZWYKŁEJ, ROK A
Wy jesteście światłem świata
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.
Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».
Oto słowo Pańskie.
Mt 5, 13-16
KOMENTARZ
Boska siła w szczypcie soli
Jak ogromna siła tkwi w niepozornej szczypcie soli, która potrafi wywołać tak wielki skutek – zmienić smak każdej potrawy. Także i my możemy być taką Bożą szczyptą soli. Jezus powiedział wyraźnie: „Wy jesteście solą ziemi”. Kiedy uwierzymy, jak wielką moc przemieniającej miłości złożył Jezus w naszych sercach, przezwyciężymy lęk, który sprawia, że boimy się być w mniejszości. Nie obawiajmy się być szczyptą soli w rękach Jezusa. On potrzebuje naszego czasu, zaangażowania, talentów, cierpienia, myślenia, że sami nie damy rady. On widzi naszą bezradność i przyjmuje naszą szczyptę soli. Oddajmy Mu to, co mamy, a On zajmie się resztą.
Jezu! Zawstydza mnie Twoja dobroć i to, jak ogromnie wierzysz we mnie. Choć tak często drżę i czuję się tak mały jak ziarenko soli, to jednak wierzę, że Twoja miłość mnie umocni.
Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2026, ks. Jerzy Jastrzębski, Edycja Świętego Pawła
Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej
Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 22.
6. Przebaczenie i pojednanie
Bez przebaczenia nie ma pojednania, nie ma pokoju w ludzkim sercu, nie ma też – i nie może być – dobrych relacji między nami, zgody, wzajemnej miłości. Bez przebaczenia nasze przymierze z Bogiem jest też jałowe, nie skutkuje, jest bezowocne. Dlatego Pan Jezus tak mocno woła w naszą stronę o przebaczenie – także właśnie w tym XVIII rozdziale Ewangelii Mateusza, do którego ciągle nawiązujemy. W dialogu Jezusa ze św. Piotrem padają szczególnie istotne słowa. Kiedy „Piotr podszedł do Niego i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» (Mt 18, 21)”. A Pan mówi do Piotra: Piotrze, „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18, 22). Siódemka to w kulturze starożytnych ludów liczba święta, a w Starym Testamencie liczba, która wyrażała pełnię. Podwojenie siódemki – bardzo mocne jest to stwierdzenie – wyraża wołanie o doskonałość, to pełnia pełni. „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy”. Oznacza to, że Jezus daje Piotrowi do zrozumienia, iż zawsze trzeba przebaczyć; trzeba przebaczać nieustannie, stale, codziennie. Ale Jezus też tymi słowami apeluje o dobrą jakość przebaczenia – sercem, a więc bez powracania do krzywd, które mi wyrządzono, bez rozpamiętywania ich, bez rozdrapywania ran, pielęgnowania uraz – a to się nieraz dzieje.
Jeśli nie stać nas na takie przebaczenie, wtedy może nas spotkać to, o czym dalej Jezus mówi w przypowieści o nielitościwym słudze, któremu przebaczono niewyobrażalnie wielki dług. Pan darował mu dziesięć tysięcy talentów, a jego nie było stać na to, by darować współsłudze zaledwie sto denarów. Dług tego współsługi był aż sześćset tysięcy razy mniejszy od darowanego zadłużenia sługi względem Pana, a jednak mu nie przebaczył, nie darował. Wtedy usłyszał mocne słowa swego Pana: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”. I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. – I Pan Jezus dodaje – Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu” (Mt 18, 32-35). Mocne słowa. Jeśli chcemy skorzystać, zaczerpnąć z Bożego miłosierdzia, nie ma wyjścia, trzeba przebaczyć. Trzeba ciągle podejmować trud przebaczania sobie nawzajem.
bp Andrzej Czaja
Tu możesz posłuchać piosenki religijne: