EWANGELIA Z V NIEDZIELI WILEKANOCNEJ, ROK A

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę».
Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca».

Oto słowo Pańskie.

J 14, 1-12

KOMENTARZ

Jezus drogą

Dzisiaj jesteśmy szczególnie zaproszeni do zastanowienia się nad pytaniem o naszą bliskość z Jezusem. On do nas mówi: „Ja jestem drogą”. Jest naszym Mistrzem, więc doskonale zna sposób, w jaki możemy do Niego dotrzeć. Spróbujmy więc ufać Mu coraz bardziej i docenić, że w drodze przez ziemię do nieba możemy cieszyć się Jego towarzystwem.

Mistrzu! Twoja obecność raduje mnie, a moje serce z każdą chwilą przebywania z Tobą coraz mniej się lęka. Bądź przy mnie. Niech Twoja miłująca obecność strzeże mnie zawsze i wszędzie.

Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2026, ks. Jerzy Jastrzębski, Edycja Świętego Pawła

Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej

Elementarz chrześcijańskiej formacji. Uczniowie-misjonarze – cz. 1

W ostatnich latach temat formacji ciągle pojawiał się i powracał na zebraniach plenarnych Konferencji Episkopatu Polski. Na spotkaniach Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski i Sekretariatu tej Komisji z dyrektorami wydziałów duszpasterskich była mowa o konieczności wychowania do współodpowiedzialności za Kościół, o potrzebie formowania pasterzy i wiernych do współuczestniczenia w życiu i misji Kościoła. Najczęściej mówiliśmy o potrzebie rzetelnej formacji duchowej wiernych celem rozwoju ich osobowej relacji z Bogiem, o nieodzowności solidnej katechezy o Kościele i o konieczności krzewienia duchowości komunii, do czego wzywał już św. Jan Paweł II w liście apostolskim Novo millennio ineunte.

Temat formacji w Kościele wybrzmiewał też w referatach i ciągle wracał w wymianie myśli podczas II Kongresu Teologii Praktycznej (Licheń, 19–21 września 2023 r.) pt. „Parafia jutra. Razem odnawiajmy nasze parafie”. Mówiono o potrzebie formacji biblijnej, formacji do liturgii i przez liturgię, o formacji do ewangelizacji, do osobowej relacji z Bogiem, o nowym modelu formacji prezbiterów, o stałej formacji rodziny chrześcijańskiej, o nowych formach katechumenatu i katechezie dorosłych, o formacji świeckich liderów wspólnot i o formacji we wspólnotach i grupach parafialnych.

Zasadność podjęcia tematu formacji chrześcijańskiej ujawnia się też w perspektywie koniecznej dziś odnowy Kościoła. Biorąc pod uwagę papieskie ukierunkowanie tego dzieła: „Ku Kościołowi synodalnemu – komunia, uczestnictwo, misja”, projektowaliśmy kolejne programy duszpasterskie w ostatnich latach. Po zwróceniu uwagi na communio (w roku duszpasterskim pod hasłem: „Wierzę w Kościół Chrystusowy”) i participatio (w roku duszpasterskim: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”), w Roku Jubileuszowym – podejmując papieski zamysł o konieczności podsycenia nadziei w naszym życiu, aby nadzieją promieniować w świecie i być jej znakiem – zwróciliśmy uwagę na misyjny wymiar chrześcijańskiej egzystencji (missio). Temat formacji chrześcijańskiej jawi się zaś jakby na przedłużeniu powyższych wskazań ku odnowie Kościoła. Jeśli bowiem, jak w początkach swoich, ma się bardziej urzeczywistniać jako komunia uświęcenia, braterstwa, otwarta i służebna, potrzeba uformowania wszystkich wiernych do synodalnego sposobu życia i funkcjonowania.

Zwracali na to uwagę uczestnicy Synodu o synodalności. Wymowny zapis znajdujemy w 59. numerze Instrumentum laboris na październikową sesję Synodu w 2023 r.: „Formacja jest niezbędnym środkiem, aby synodalny sposób postępowania stał się duszpasterskim modelem życia i działania Kościoła. Potrzebujemy całościowej formacji, zarówno początkowej, jak i ciągłej, dla wszystkich członków Ludu Bożego. Żaden ochrzczony nie może czuć się wykluczony z tego zobowiązania i dlatego konieczne jest ułożenie odpowiednich propozycji formacyjnych w synodalnym sposobie postępowania skierowanym do wszystkich wiernych. (…). Promowanie kultury synodalności zakłada (…) wyraźniejsze i bardziej stanowcze ukierunkowanie na formację do życia w komunii, misji i uczestnictwie. Formacja do duchowości synodalnej jest sercem odnowy Kościoła”.

bp Andrzej Czaja

Tu możesz posłuchać piosenki religijne: